ကြိုဆိုပါသည်

Together သည် - လူနာများနှင့် မိဘများ၊ မိသားစုဝင်များနှင့် သူငယ်ချင်းများအပါအဝင် - ကလေးကင်ဆာကြောင့် ထိခိုက်မှုရှိသူတိုင်းအတွက် ရင်းမြစ်အသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။

ပိုမိုလေ့လာရန်

မဖွံဖြိုးသော အာရုံကြောများမှ ဖြစ်လာသည့် ကင်ဆာ အဖုအကျိတ်

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ် ဆိုတာ ဘာလဲ။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်သည် ကင်ဆာတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များဟုခေါ်သည့် အရွယ်မရောက်သေးသည့်နာ့ဗ်ကြောဆဲလ်များမှ ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။ ကလေးများ၏ဦးနှောက်အပြင်ဘက်တွင်ဖြစ်ပွားသည့် အဖြစ်အများဆုံးသောအကျိတ်ခဲ ဖြစ်ပါသည်။

ဆင်ပတ်သက်တစ်အာရုံကြောစနစ် (အက်စ်အန်အက်စ်) တစ်လျှောက်ရှိ မည်သည့်နေရာမဆို ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။ သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်သည် ဝမ်းဗိုက်တွင် အများဆုံးဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး ကျောက်ကပ်၏ ထိပ်တွင်တည်ရှိသည့် အက်ရီနယ်ဂလင်း ၏နာ့ဗ်ကြောတစ်ရှူးများတွင်လည်း ရံဖန်ရံခါ ဖွံ့ဖြိုးလေ့ရှိပါသည်။ လည်ပင်း၊ရင်ဘတ်နဲ့တင်ပါးဆုံတွင်ရှိသော နာ့ဗ်ကြောတစ်ရှုးများတွင်လည်း ဖြစ်ပွားပါသည်။

ကျောက်ကပ်နှင့်အက်ရီနယ်ဂလင်းများကို အသားပေးအညွှန်းတပ်ထားသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးပုံ

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်သည် ဝမ်းဗိုက်တွင် အများဆုံးဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး ကျောက်ကပ်၏ထိပ်တွင်တည်ရှိသည့် အက်ရီနယ်ဂလင်းများ၏ နာ့ဗ်ကြောတစ်ရှူးများတွင်လည်း ရံဖန်ရံခါ ဖွံ့ဖြိုးလေ့ရှိပါတယ်။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကို အသက် ၅ နှစ်အောက် ကလေးများတွင် စစ်ဆေးတွေ့ရလေ့ရှိပါသည်။ ကလေးသူငယ်များတွင် အဖြစ်များဆုံးသော အကျိတ်လည်းဖြစ်ပါသည်။ သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်သည် နို့စို့ကလေးသူငယ်များတွင်ဖြစ်ပွားသည့် ၀ - ၁၈ နှစ်အကြားဖြစ်သော ကလေးဘဝ ကင်ဆာ၏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းရှိပြီး ကလေးဘဝကင်ဆာများအားလုံး၏ ၇-၁၀% ဖြစ်ပါသည်။ နှစ်စဉ် အမေရိကန်တွင် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်စမ်းသပ်တွေ့ရှိသည့် ကလေးပေါင်း ၆၅၀ ခန့်ရှိပါသည်။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်၏လက္ခဏာများသည် အကျိတ်၏ တည်နေရာပေါ်တွင် မူတည်သော်လည်း အဖု သို့မဟုတ် အထုံးတစ်ခု၊ ဝမ်းဗိုက်တွင်နာကျင်မှု၊ အစာစားချင်စိတ် ပျောက်ဆုံးမှုနှင့်ယားယံမှုစသည့်တို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်သည် ရောဂါစစ်ဆေးသည့်အချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများသို့ပျံ့နှံ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်အတွက် ကုသမှုသည် ရောဂါ၏ အဆင့်ပေါ်တွင် မူတည်ပါသည် (ပင်မအကျိတ်မှ ကင်ဆာမည်မျှလောက်ပျံ့နှံ့သွားပြီးဖြစ်သနည်း)။ အချို့ကလေးများကို ခွဲစိတ်မှုတစ်ခုတည်းနှင့်ကုသနိုင်ပါသည်။ ပိုမိုပြင်းထန်သော ရောဂါရှိသည့်လူနာများသည် ခွဲစိတ်မှုကီမိုဆေးသွင်းကုသခြင်း ကုထုံးဓာတ်ရောင်ခြည်ကုထုံးနှင့်/သို့မဟုတ်ခုခံအားကုထုံးအပါအဝင် ပြင်းထန်သည့်ကုသမှုများ လိုအပ်ပါသည်။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်၏ အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်ခြေအချက်များနှင့် ဖြစ်ပွားရခြင်း၏အကြောင်းအရင်းများ

အချို့အကြောင်းအရင်းများသည် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အဖုအကျိတ်ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေပါတယ်။ သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကို ကလေးငယ်များတွင် အများဆုံးတွေ့ရလေ့ရှိပြီး အမျိုးသမီးများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အမျိုးသားများတွင် အနည်းငယ် ပို၍တွေ့ရလေ့ရှိပါသည်။

လူနာအရည်အတွက် အနည်းငယ် (၁-၂%)သည် မျိုးရိုးလိုက် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ် ရှိပါသည်။ ဤကဲ့သို့သော သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အဖုအကျိတ် အမျိုးအစားသည် မျိုးရိုးလိုက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။ မျိုးရိုးလိုက် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အေအယ်လ်ကေ သို့မဟုတ် ပီအိပ်ချ်အိုအိပ်စ်တူးဘီ မျိုးဗီဇ မှ သန္ဓေပြောင်းလဲခြင်းတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပွားရခြင်းဖြစ်သည်။ မျိုးရိုးလိုက် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ရှိသော ကလေးများသည် ရောဂါကို ၎င်းတို့၏ ကလေးများဆီသို့ ဆက်လက်ကူးစက်နိုင်ခြေ ၅၀% ရှိပါသည်။

မျိုးရိုးလိုက် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့်အကျိတ် အကြောင်းပိုလေ့လာပါ။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့်အကျိတ် ရောဂါလက္ခဏာများ

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့်အကျိတ် ရောဂါလက္ခဏာများသည် အကျိတ်၏ တည်နေရာနှင့် ကလေး၏ အသက်အရွယ်ပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ ဒီမှာပါဝင်တာတွေကတော့-

  • လည်ပင်း၊ ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် ဝမ်းဗိုက်ရှိ အဖု
  • စူထွက်နေသော မျက်လုံးများ သို့မဟုတ် မျက်ကွင်းညိုခြင်း
  • ဗိုက်နာခြင်း
  • စိတ်တိုဒေါသထွက်လွယ်ခြင်း
  • အစာစားချင်စိတ်လျော့ကျခြင်း
  • ဝမ်းချုပ်ခြင်း
  • ခြေထောက်အားနည်းခြင်း

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်၏ အခြားသောရောဂါလက္ခဏာများမှာ နာတာရှည်ဝမ်းလျှောခြင်း၊ မျက်လုံးရွေ့လျားမှု ပြောင်းလဲခြင်း၊ သွေးတိုးခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ချောင်းဆိုးခြင်း၊ အသက်ရှုရခက်ခြင်း၊ အဖျားရှိခြင်း၊ ပွန်းပဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ဟော်နာဆင်ဒရုန်း တို့ ပါဝင်ပါသည်။

အကျိတ်တည်နေရာ
ရောဂါလက္ခဏာများ
မျက်လုံး
စူထွက်နေသော မျက်လုံး၊ မျက်ကွင်းနက်များ (“ရက်ကွန်းဝံမျက်လုံးများ”)၊ မျက်စိမမြင်မှု၊ ဟော်နာဆင်ဒရုန်း
လည်ပင်း
အဖု နှင့် ရောင်ရမ်းခြင်း၊ ဟော်နာဆင်ဒရုန်း
ဝမ်းဗိုက်
အဖု၊ အစာစားချင်စိတ်ပျောက်ဆုံးခြင်း၊ အန်ခြင်း၊ ဝမ်းချုပ်ခြင်း
တင်ပါးဆုံ
အိမ်သာတက်ခြင်းအပြုအမူပြောင်းလဲခြင်း၊ အူသိမ်အူမ သို့မဟုတ် ဆီးအိတ်ပြဿနာများ
ကျောရိုးမ
အားနည်းခြင်း၊ သွက်ချာပါဒ

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကို ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်း

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် လုပ်ထုံးအမျိုးမျိုးနှင့် စမ်းသပ်မှုအမျိုးမျိုးကို သုံးပါသည်။ ၎င်းတို့တွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်-

  • ရောဂါလက္ခဏာများ၊ ယေဘုယျကျန်းမာရေး၊ ယခင်ဖျားနာမှုများ၊ မိသားစုမှတ်တမ်းနှင့် အခြားဖြစ်နိုင်ခြေအကြောင်းအရင်းများကို သိရန် ကျန်းမာရေးမှတ်တမ်းနှင့်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစစ်ဆေးမှု။
  • သွေးနှင့်ဆီးထဲတွင် ဒြပ်ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရန် ဓာတ်ခွဲလေ့လာမှုများ။ ပြည့်စုံသည့်သွေးရေတွက်မှု၊ ကျောက်ကပ်နှင့်အသည်းလုပ်ငန်းကို တိုင်းတာမှုတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
  • မှတ်ဉာဏ်၊ အမြင်၊ အကြား၊ ကြွက်သားအား၊ ဟန်ချက်၊ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်မှု နှင့် အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုများ အပါအဝင် ဦးနှောက်နှင့်နာ့ဗ်ကြောလုပ်ဆောင်ချက်၏ ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးကို တိုင်းတာရန် ဦးနှောက်နှင့်အာရုံကြောဆိုင်ရာစမ်းသပ်မှု။
  • အကျိတ်ကိုရှာဖွေပြီး အခြားစစ်ဆေးကုသမှုများနှင့် ကုသမှုကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေရန် ပုံရိပ်စစ်ဆေးမှုများ။
    • ရင်ဘတ်နှင့်ဝမ်းဗိုက်ကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်၏ နေရာအမျိုးမျိုးကို ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် လျှပ်စစ်သံလိုက်စက်ကွင်းစွမ်းအင်ကိုဓါတ်မှန်က သုံးပါသည်။
    • Ultrasound(နှုန်းလွန်အသံလှိုင်း) သို့မဟုတ် နှုန်းလွန်အသံလိုင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ရှူးများ၏ ပုံရိပ်ကို ဖန်တီးရန် အသံလှိုင်းများကို အသုံးပြုပါသည်။
    • တွက်ချက်တိုမိုဂရက်ဖီ (စီတီစကင်န်သို့မဟုတ် စီအေတီစကင်န်) သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် အင်္ဂါများနှင့် တစ်ရှုးများ၏ ကန့်လန့်ဖြတ်ပုံရိပ်များကို ဖန်တီးရန် ဓါတ်မှန်ကို သုံးပါသည်။ ထိုစက်သည် အလွန်အသေးစိတ်သည့် ပုံကို ရရှိရန် ပုံရိပ်များစွာကို ရိုက်ယူပါသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ “အပိုင်းများ”ကို အတွဲလိုက် ဓာတ်ပုံများရိုက်ကူးပြီး ကွန်ပြူတာတစ်လုံးနှင့် ပြန်ဆက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤအပိုင်းများ သို့မဟုတ် ဖြတ်ပိုင်းပုံများတွင် အလွန်သေးငယ်သည့် အကျိတ်များအား မြင်ရပါသည်။
    • သံလိုက်ဓာတ်သုံးပုံဖော်နည်း (အမ်အာအိုင်) သည် ခန္ဓာကိုယ်အသေးစိတ်ဓာတ်ပုံများရိုက်ရန် ရေဒီယိုလှိုင်းများနှင့် သံလိုက်များကို သုံးခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အကျိတ်ကို ပို၍ကောင်းကောင်းမြင်ရပြီး ကုသမှုကို အစီစဉ်ရေးဆွဲရာတွင် ဆရာဝန်များကို ပုံများက ကူညီပေးပါသည်။
    • ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားနေရာများတွင် ရောဂါရှာဖွေရန် အရိုးစကင်န်ပီအီးတီစကင်န်သို့မဟုတ် MIBG စကင်န် တစ်ခုအပါအဝင် ခန္ဓာကိုယ်ပြည့်ပုံရိပ်ပြုလုပ်ခြင်းကို သုံးပါသည်။
MIBG စကင်န်ပုံရိပ်တွင် ပြသထားသည့် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်

MIBG စကင်န်ပုံရိပ်တွင် ပြသထားသည့် နာ့ဗ်ကြောဆဲလ်လွှာမျှင်များပါရှိသည့် အကျိတ်

ရှေ့ဘက်မှ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး MIBG စကင်န် သို့မဟုတ် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ရှိသော လူနာတစ်ဦး၏ ရှေ့ပိုင်းအမြင်

ရှေ့ဘက်မှ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး MIBG စကင်န် သို့မဟုတ် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ရှိသော လူနာတစ်ဦး၏ ရှေ့ပိုင်းအမြင်

  • ရိုင်းတွင်းခြင်ဆီတွင် ကင်ဆာဆဲလ်များ ရှိမရှိကြည့်ရှုရန်ရိုးတွင်းခြင်ဆီစုပ်ယူစစ်ဆေးခြင်းနှင့် အသားစနမူနာထုတ်ယူစစ်ဆေးခြင်း ပါးလွှာသည့် အခေါင်းပေါက်အပ်တစ်ချောင်းကို တင်ပါးရိုးထဲသို့ စိုက်သွင်းခြင်းဖြင့် ရိုးတွင်းခြင်ဆီနမူနာကို ရရှိပါမည်။ ရောဂါဗေဒပညာရှင်တစ်ဦးသည် မိုက်ခရိုစကုပ်အောက်တွင် နမူနာကို ကြည့်ရှုပါသည်။
  • မှန်ကန်သည့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုတစ်ခုပြုလုပ်ရန် အကျိတ်၏ အသားစနမူနာထုတ်ယူ စစ်ဆေးခြင်း ကို ရံဖန်ရံခါ လိုအပ်ပါသည်။ အသားစစစ်ဆေးမှုမှာ ဆရာဝန်ဟာ အကျိတ်မှ အသားစပမာဏသေးသေးကို ဖယ်ရှားပါတယ်။ ထို့နောက် ကင်ဆာလက္ခဏာကို ရှာဖွေဖို့အတွက် ဆဲလ်များကို အဏုကြည့်မှန်ဘီလူးအောက်မှာ စစ်ဆေးတာဖြစ်ပါတယ်။ အသားစကို ခွဲထုတ်ယူ၍စစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် အပ်ဖြင့်ဖောက်စစ်ဆေးမှု တွေကို အကျိတ်ရဲ့တည်နေရာပေါ်မူတည်ပြီး အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကုသမှုနှင့် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်းအတွက် အရေးပါသည့် သွင်ပြင်လက္ခဏာများကို ရှာဖွေရန် အကျိတ်ကို လေ့လာပါသည်။ အချို့သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်များသည် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ပြင်းထန်သည့် ကုထုံးများလည်း လိုအပ်ပါတယ်။ ဆရာဝန်များသည် အကျိတ်တွင် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုအချို့ရှိမရှိနှင့် ကုသမှုအပေါ်အကျိတ် တုံ့ပြန်ပုံကို ဆဲလ်များ၏ပုံစံဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်အဆင့်ခွဲခြားခြင်း

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်တွင် ရောဂါကို အမျိုးအစားခွဲခြားနိုင်သည့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး ရှိပါသည်။

အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်အဆင့်ခွဲခြားခြင်းစနစ် (အိုင်အန်အက်စ်အက်စ်)သည် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကို အကျိတ်၏အရွယ်အစား၊ ရောဂါပျံ့နှံ့မှုနှင့် ခွဲစိတ်မှုရလဒ်များအပေါ်မူတည်ပြီး ခွဲခြားပါသည်။ 

အဆင့် ရောဂါပျံ့နှံ့မှု
အဆင့် ၁ အကျိတ်သည် တစ်နေရာတွင် ကန့်သတ်တည်ရှိပြီး ခွဲစိတ်ခြင်းဖြင့် လုံးဝဖယ်ရှားပါသည်။
အဆင့် ၂ ၂က-အကျိတ်သည် နေရာတစ်နေရာထဲတွင်သာဖြစ်သော်လည်း ခွဲစိတ်မှုဖြင့် အကင်းဖယ်ရှား၍မရနိုင်ပါ။
၂ခ-အကျိတ်ကို ခွဲစိတ်မှုနှင့် အကင်းဖယ်ရှား၍ရနိုင်သော်လည်း ကင်ဆာဆဲလ်များကို အနီးနားပြန်ရည်ဖုများထဲတွင် တွေ့ရပါသည်။
အဆင့် ၃ အကျိတ်ကို ခွဲစိတ်မှုဖြင့် အကင်းမဖယ်ရှားနိုင်သော်လည်း ပြန်ရည်ဖုများနှင့် အခြားတစ်ရှုးများတွင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားအပိုင်းသို့ ရောဂါပျံ့နှံ့မှု ရှိပါသည်။ အကယ်၍ အကျိတ်သည် ခန္ဓာကိုယ်အလယ်မျဉ်း (ဗဟို) တစ်လျှောက်တွင် ရှိပါက နှစ်ဘက်စလုံးရှိ ပြန်ရည်ဖုနှင့် တစ်ရှုးသို့ ပျံ့နှံ့မှုရှိပါသည်။
အဆင့် ၄ ၄:အကျိတ်သည် အဝေးရှိပြန်ရည်ဖုများ၊ အရိုး၊ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ၊ အသည်း၊ အရေပြား နှင့်/သို့မဟုတ် အခြားအတွင်းအင်္ဂါများသို့ ပျံ့နှံ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်။
၄အက်စ်-ကလေးသည် တစ်နှစ်အောက် ဖြစ်ပါသည်။ မူလအကျိတ်သည် သူစသည့်နေရာတွင်သာတည်ရှိပါသည် (အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် ၂)။ အကျိတ်သည် အရေပြား၊ အသည်း သို့မဟုတ် ရိုးတွင်းခြင်ဆီကိုသာလျှင် ပျံ့နှံ့ပြီးဖြစ်ပါသည် (ပမာဏနည်းနည်း)။ ရိုးတွင်းခြင်ဆီပါဝင်မှုသည် ၁၀% ထက် နည်းလေ့ရှိပါသည်။

အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ် ဖြစ်နိုင်ခြေအုပ်စု အဆင့်ခွဲခြားခြင်းစနစ် (အိုင်အန်အာဂျီအက်စ်အက်စ်) သည် ခွဲစိတ်မှုရလဒ်များကို အသုံးပြုခြင်းမရှိဘဲ ကင်ဆာကို အဆင့်ခွဲပါသည်။ ဤစနစ်သည် အကျိတ်၏ တည်နေရာနှင့် ရောဂါပျံ့နှံ့မှုကို အခြေခံထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေ အကြောင်းအချက်များ ပေါ်လွင်သည့် ပုံရိပ်ပေါ်အခြေခံပြီး အဆင့်ကိုဆုံးဖြတ်ရန် ပုံရိပ်စစ်ဆေးမှုများ ကို သုံးပါသည်။ (အကျိတ်ကို ဖယ်ရှားရန် မည်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိလာမည်ကို ခန့်မှန်းချက်)

အဆင့် ရောဂါပျံ့နှံ့မှု
အဆင့် အယ်လ် ၁
တစ်နေရာတည်းရှိ
အကျိတ်သည် စတင်သည့်နေရာမှ ပျံ့နှံ့မှုမရှိသေးခြင်း။ အဓိကဖွဲ့စည်းမှုများအဖြစ်သို့ ကြီးထွားမှုမရှိသေးခြင်း။ လည်ပင်း၊ရင်ဘတ်၊ ဝမ်းဗိုက် သို့မဟုတ် တင်ပါးဆုံကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်အခန်းတစ်ခန်းတွင်သာ တည်ရှိသည်။
အဆင့် အယ်လ် ၂
တစ်နေရာတည်းရှိ
ဖြစ်ပွားစေသည့် အကြောင်းအရင်းပေါ်လွင်သည့် ပုံရိပ်တစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုသည့် တည်ရှိမှုကို ပုံရိပ်စစ်ဆေးမှုများက ပြသပါသည်။ အကျိတ်သည် အနီးနားရှိဖွဲ့စည်းမှုများသို့ ပျံ့နှံ့နိုင်သည် သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်၏အပိုင်းနှစ်ပိုင်းတွင် တွေ့နိုင်သည်။
အဆင့် အမ်မ်
ပျံ့ပွားခြင်း
အကျိတ်သည် ခန္ဓာကိုယ်၏အဝေးရှိ အစိတ်အပိုင်းများသို့ ပျံ့နှံ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်။ အမ်အက်စ်အဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားထားသည့် အကျိတ်များမှလွဲပြီး အကျိတ်ပျံ့ပွားရောဂါအားလုံးပါဝင်ပါသည်။
အဆင့် အမ်အက်စ်
ပျံ့ပွားခြင်း
အသက် ၁၈ လ အောက်ကလေးများအတွက်၊ အရေပြား၊ အသည်း နှင့်/သို့မဟုတ် ရိုးတွင်းခြင်ဆီပမာဏနည်းနည်းတွင်သာ ကန့်သတ်တည်ရှိသည့် ပျံ့ပွားရောဂါ။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ဖြစ်နိုင်ခြေအုပ်စုများ

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကို ခွဲခြားပြီး ကုသမှုအစီစဉ်များရေးဆွဲရန် ဆရာဝန်များသည် ဖြစ်နိုင်ခြေအုပ်စုများကိုလည်း သုံးပါသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေမြင့်မားခြင်းဆိုသည်မှာ အကျိတ်သည် ပြန်ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေမြင့်မားသည့် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ရှိသည့် လူနာများသည် ပြင်းထန်သည့်ကုထုံး ပို၍လိုအပ်ပါသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေအုပ်စုကို ဆုံးဖြတ်သည့်အချက်များတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်ပါသည်-

  • လူနာအသက်
  • ရောဂါအဆင့်
  • အကျိတ်၏ ဝိသေသလက္ခဏာများ

ကလေးကင်ဆာဗေဒအုပ်စုမှ ရောဂါပြန်ပေါ်နိုင်ခြေအုပ်စုများအကြောင်းဆက်လက်လေ့လာပါ။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ် ရောဂါကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်မှ ပြန်ကောင်းလာနိုင်ခြေသည် အကြောင်းအချက်အမျိုးမျိုးများပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။

  • ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်စဉ်၌ ကလေး၏အသက်အရွယ် (အသက်ပိုငယ်ခြင်းသည် ပိုကောင်းသည့်ရလဒ်များနှင့် ဆက်နွယ်မှုရှိပါသည်။)
  • ကလာပ်စည်းဗေဒ၊ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်း နှင့် ဆဲလ်များလျင်မြန်စွာ ကြီးထွားပုံတွေအပါအဝင် အကျိတ်၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာများ 
  • ဖြစ်နိုင်ခြေအုပ်စု-အနိမ့်၊ အလယ်အလတ် နှင့် အမြင့်
  • အကျိတ်၏တည်နေရာ
  • ကင်ဆာပြန်ရည်ဖုများ နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများသို့ ပျံ့နှံ့ပြီးခြင်းရှိမရှိ (ပျံ့ပွားမှု )
  • အကျိတ်ကိုလုံးဝဖယ်ရှားပေးမဲ့ ခွဲစိတ်မှု စွမ်းရည်
  • ကုသမှုကို အကျိတ်ရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံ
  • အကယ်၍ ကင်ဆာ ပြန်ဖြစ် (ပြန်ဖြစ်သည်ဆိုလျှင်) ပြီး ဤကဲ့သို့ ပြန်ဖြစ်မှုမတိုင်မီ အချိန်မည်မျှကြာခြင်း။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကုသခြင်း

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်အတွက် ကုသမှုသည် ကလေး၏အသက်အရွယ်၊ အကျိတ်၏တည်နေရာ၊ အကျိတ်၏သွင်ပြင်လက္ခဏာများ (မျိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်းနှင့်ကလာပ်စည်းဗေဒ) နှင့် ရောဂါအဆင့်ပေါ် မူတည်ပါသည်။ ၎င်းအချက်များသည် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ဖြစ်နိုင်ခြေအုပ်စု(အနိမ့်၊ အလယ် သို့မဟုတ် အမြင့်)နှင့် ကုသမှုအစီအစဉ်များကို ဆုံးဖြတ်ရာမှာ ကူညီပါသည်။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်အတွက် ကုသမှုရွေးချယ်စရာများတွင် ပါဝင်သည်မှာ-

အလွန်ငယ်ရွယ်ပြီး အန္တရာယ်နည်းလူနာများတွင် ထိရောက်သောကုသမှုအစား စောင့်ကြည့်လေ့လာမှုတစ်ခု ဆက်လုပ်နိုင်ပါသည်။ အချို့ ဖြစ်စဉ်များတွင် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်သည် ၎င်းကိုယ်တိုင် ပျောက်သွားနိုင်ပါသည် (ဆုတ်ယုတ်ခြင်း)။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် အလွန်ဖြစ်ခဲပါသည်။ အကျိတ်တိုးပွားလာမှုကို သေချာအနီးကပ်စောင့်ကြည့်ရန် လူနာများကို စောင့်ကြည့်ထိန်းချုပ်ပါမည်။

စမ်းသပ်ကုသမှု သုတေသနလုပ်ငန်းအစိတ်အပိုင်း အနေဖြင့် သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်အတွက် ကုသမှုကို ကလေးများအား ပေးနိုင်ပါသည်။

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အကျိတ်ကုသမှုကို ဖြစ်နိုင်ခြေအန္တရာယ်အုပ်စုများအရ အစီစဉ်ဆွဲပါသည်-

ဖြစ်နိုင်ခြေအန္တရာယ်အမျိုးအစား
လူနာသစ်များ၏ %
အဓိက ကုသမှုများ
ရောဂါကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်
ရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးမှု
၄၀%
  • စောင့်ကြည့်လေ့လာမှု
  • ခွဲစိတ်ကုသမှု
>၉၅% ရှင်သန်မှု
ရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေ အလယ်အလတ်ရှိခြင်း
၁၅%
  • ခွဲစိတ်ကုသမှု
  • ကီမိုဆေးသွင်းကုသခြင်း
>၉၀% ရှင်သန်မှု
ရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားခြင်း
၄၅-၅၀%
  • ခွဲစိတ်ကုသမှု
  • ကီမိုဆေးသွင်းကုသခြင်း
  • ပင်မဆဲလ်ကယ်ဆယ်မှုနှင့် ဆေးပမာဏမြင့်ကီမိုဆေးသွင်းခြင်း ကုထုံး
  • ကိုယ်ခံစွမ်းအားကုထုံး
  • ဓာတ်ကင်ခြင်းကုထုံး
<၆၀ % ရှင်သန်မှု

သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အဖုအကျိတ်ဖြစ်ပြီးနောက်ဘဝ

ပြန်လည်ဖြစ်ပွားမှုကို စောင့်ကြည့်ထိန်းသိမ်းခြင်း

ရောဂါပြန်ပေါ်ခြင်းနိုင်ခြေမြင့်မားသည့် လူနာများ။ ဖြစ်နိုင်ခြေနိမ့်လူနာများတွင် ပြန်ဖြစ်နိုင်ခြေသည် ၅-၁၅% ဖြစ်ပါသည်။ သို့ရာတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေမြင့်လူနာများအတွက် ပြန်ပေါ်လာနိုင်ခြေသည် ၅၀% ဖြစ်ပါသည်။ သန္ဓေသားနာဗ့်ဆဲလ်များပါရှိသည့် အဖုအကျိတ်သည် ရောဂါပြန်ဖြစ်ခြင်းသည် ကုသမှုအဆုံးသတ်ပြီး ပထမ ၂ နှစ်အတွင်း ပြန်ဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်။ ကုသမှုအဆုံးသတ်ပြီး ၅ နှစ်ကြာပြီးနောက်တွင် ကင်ဆာအစအနပြန်တွေ့ရခြင်းမှာ ရှားပါသည်။ 

ကုသမှုအဆုံးသတ်ပြီးနောက် ပြန်ဖြစ်မှုကို စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရန် နောက်ဆက်တွဲဂရုစိုက်မှု ကို လူနာများက မကြာခဏ လက်ခံရရှိပါသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့ဟာ လိုအပ်တဲ့ စစ်ဆေးမှုအမျိုးအစားများနဲ့ စစ်ဆေးဖို့လိုတဲ့ အကြိမ်ရေအတွက် တိကျတဲ့ အကြံပြုချက်များကို ပြုလုပ်ပါလိမ့်မယ်။

ကင်ဆာရောဂါ ကုသပြီးနောက် ကျန်းမာရေး 

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့စေသော ကင်ဆာဓာတုဆေးသွင်းကုထုံး (သို့) ဓာတ်ရောင်ခြည်နဲ့ ကုသရှင်သန်သူတွေကို ကုထုံးရဲ့ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာနောက်ပိုင်းသက်ရောက်မှုတွေအတွက် စောင့်ကြည့်သင့်ပါတယ်။ ကုသမှုကြောင့် ဖြစ်လာနိုင်သည့် ပြဿနာများကို အကြားအာရုံဆုံးရှုံးခြင်း၊ နှလုံးပြဿနာများနှင့် ကျောက်ကပ်ပျက်စီးမှုတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ 

ကလေးဘဝ၀ - ၁၈ နှစ်အကြားဖြစ်သော ကလေးဘဝ ကင်ဆာရှင်သန်သူ လေ့လာချက်အရ ရှင်သန်သူ အနီးစပ်ဆုံး ၂၅%ခန့်သည် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ပြီးနောက် ၂၅ နှစ်ထိ ပြင်းထန်သော နာတာရှည်ကျန်းမာရေးအခြေအနေများ ရှိနေပါသည်။ ဒီအခြေအနေတွင် ပါဝင်သည်များမှာ ဆင့်ပွားကင်ဆာများ (ဓာတ်ရောင်ခြည်နှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် မြင့်မားလာသည့် အန္တရာယ်)၊ သွေးစုနှလုံးပျက်စီးမှု ၊ ကလေးမရနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်အတွင်း ဖြစ်ပွားလာသော နောက်ဆက်တွဲရောဂါသစ်များ နှင့် ကျောက်ကပ်ပျက်စီးမှု သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးအဆင့်ကျောက်ကပ်ရောဂါတို့ ဖြစ်ပါသည်။

ကုထုံးပြီးနောက် နှစ်များစွာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကျန်းမာရေးပြဿနာများကို စောင့်ကြည့်ရန် အဓိကဆရာဝန်၏ ပုံမှန်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစစ်ဆေးမှုများသည် အရေးပါပါသည်။

---
ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သည့်ရက်စွဲ- ဇွန်လ 2018