ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသပြီးနောက် အာရုံကြောပျက်စီးခြင်း (ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်း)

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းသည် လက်နှင့် ခြေထောက်များရှိ အာရုံကြောပျက်စီးမှု အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ဤအခြေအနေသည် ကင်ဆာဆေးဝါးတချို့၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ရောဂါလက္ခဏာများတွင် နာကျင်ခြင်း၊ ခြေထောက် သို့မဟုတ် လက်များတွင် ထုံခြင်းနှင့် ကျဉ်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။ ခြေထောက်များတွင် အာရုံကြောများ ပျက်စီးလာသည်နှင့်အမျှ ကြွက်သားများသည် အားနည်းလာပြီး ခြေထောက်ကျခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် ခြေထောက်အရှေ့ပိုင်းအား မမြှောက်နိုင်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည့်အတွက် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ခြေထောက်တရွတ်ဆွဲသွားခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းကို ပျောက်ကင်းအောင် ကုသ၍ မရနိုင်ပါ။ သို့သော်လည်း သင်၏စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့သည် ရောဂါလက္ခဏာများ ပိုဆိုးမလာစေရန် ထိန်းထားနိုင်ပါသည်။

ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော အာရုံကြောပျက်စီးမှုသည် ကုသမှုပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ပြန်လည်သက်သာလာသော်လည်း၊ အချို့သောကြွက်သားအားနည်းမှုများသည် အချိန်အတော်ကြာအထိ ရှိနေနိုင်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်း၏ ရောဂါလက္ခဏာများ

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောများသည် ဦးနှောက်မှ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကျန်အပိုင်းသို့ အချက်ပြမှုများကို သယ်ဆောင်ပေးပါသည်။

ဤအချက်ပြမှုများတွင် မတူညီသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များ ရှိပါသည်-

• ကြွက်သားလှုပ်ရှားမှု (လှုပ်ရှားမှု)
• အာရုံခံစားမှု (နာကျင်မှု၊ အထိအတွေ့)
• အလိုအလျောက်အာရုံကြော စနစ် (အပူချိန်၊ သွေးပေါင်ချိန်)

ကြွက်သားလှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ

• ဟန်ချက်ပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဟန်ချက်မညီခြင်း
• ခလုတ်တိုက်မိခြင်း သို့မဟုတ် လဲကျခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သော လမ်းလျှောက်ခြင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှု
• ခြေထောက်ရှေ့ပိုင်းကို မြှောက်ရာတွင် အခက်အခဲရှိခြင်း။ ၎င်းကို "ခြေထောက်ကျခြင်း" ဟု ခေါ်ပါသည်။
• ကြွက်သားအားနည်းခြင်းနှင့် ကြွက်သားထုထည် ဆုံးရှုံးခြင်း
• ကြွက်တက်ခြင်းနှင့် ကြွက်သားများ တောင့်တင်းခြင်း
• စာရေးခြင်း၊ ဖိနပ်ကြိုးချည်ခြင်း သို့မဟုတ် အဝတ်အစားကြယ်သီးဖြုတ်တပ်ခြင်းကဲ့သို့သော အသေးစိတ်ကြွက်သားလှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများ

အာရုံခံစားမှုဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ

• ထုံခြင်း၊ ကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပ်နှင့် ထိုးသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်း
• ခံတွင်း သို့မဟုတ် မေးရိုး နာကျင်ခြင်း
• ပူခြင်း သို့မဟုတ် အေးခြင်းကို မခံစားနိုင်ခြင်း
• အနာပေါက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြတ်ရှဒဏ်ရာကဲ့သို့သော နာကျင်မှုကို မခံစားနိုင်ခြင်း
• ရုတ်တရက် စူးရှနာကျင်ခြင်း
• ဝမ်းချုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆီးသွားရန် ခက်ခဲခြင်း
• ခံတွင်းခြောက်ခြင်း

အလိုအလျောက်အာရုံကြော စနစ်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ

• ဝမ်းချုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆီးသွားရန် ခက်ခဲခြင်း
• ချွေးထွက်နည်းလာခြင်း
• မတ်တပ်ရပ်သည့်အခါ သို့မဟုတ် အမြန်လှုပ်ရှားသည့်အခါတွင် မူးဝေခြင်း။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် သတိလစ်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
• အာခြောက်ခြင်း
• အရေပြားအရောင်ပြောင်းလဲခြင်းများ
• ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန် ထိန်းချုပ်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများ

ပြဿနာများသည် ကျောဆစ်ရိုးတွင်းအာရုံကြောမကြီး၏ အဝေးဆုံးနေရာတွင် ရှိသည့် အာရုံကြောအမျှင်လေးများတွင် စဖြစ်လေ့ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် လက်နှင့် ခြေထောက်များသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု အခံရဆုံးနေရာများ ဖြစ်ကြသည်။ အားနည်းမှုသည် လက်မောင်းများတွင်မဖြစ်ခင် ခြေထောက်များတွင် အရင်ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်းအာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည့် အကြောင်းအရင်းများ

ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသခြင်းတွင် အသုံးပြုသောဆေးများသည် အာရုံကြောများအား ထိခိုက်ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။ အာရုံကြောပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည့် အန္တရာယ်အများဆုံး ဆေးဝါးများတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်-

• ဗင်ခရစ္စတင်း (Vincristine)
• ဗင်ဘလက်စတိုင်း (Vinblastine)
• စစ်စပလတ်တင် (Cisplatin)
• ကာဘိုပလက်တင် (Carboplatin)
• ဘော်ရ်တီဇိုမစ်ဘ် (Bortezomib)
• သာလီဒိုမိုက် (Thalidomide)

ဆေးဝါးပမာဏ များခြင်းနှင့် ဆေးများကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းများသည် အာရုံကြောပျက်စီးမှုဖြစ်နိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်ပါသည်။ ငယ်ရွယ်သောကလေးများတွင် ၎င်းတို့၏ အာရုံကြောစနစ်များသည် ဖွံ့ဖြိုးဆဲဖြစ်သောကြောင့် အန္တရာယ်ပိုမို ရှိနိုင်ပါသည်။ ဓာတ်ရောင်ခြည်ကုထုံး သည်လည်း ဓာတ်ရောင်ခြည်ကုသသည့်နေရာရှိ အာရုံကြောများကို ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် အတော် ရှားပါသည်။

ဆီးချိုရောဂါကဲ့သို့သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအခြေအနေများသည် အာရုံကြောများကို ပျက်စီးစေနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်ပါသည်။ 

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းကို ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်း

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းကို ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်အတွက် သင့်ကလေး၏ စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့သည် အောက်ပါတို့ကို ကြည့်ရှုမည် ဖြစ်ပါသည်-

• ရောဂါလက္ခဏာ အမျိုးအစား
• နာကျင်မှုကဲ့သို့သော ရောဂါလက္ခဏာများ၏ ပြင်းထန်မှု။ ၎င်းတို့မှ ရောဂါလက္ခဏာများသည် နေ့စဉ်ဘဝကို မည်မျှသက်ရောက်မှုရှိလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုကြပါသည်။
• အချိန်ကြာလာနှင့်အမျှ ရောဂါလက္ခဏာများ ပြောင်းလဲလာခြင်း

သင့်ကလေးတွင် … ရှိနိုင်ပါသည် အာရုံကြောဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှု (neurological exam) သည် နှင့် အခြားစစ်ဆေးမှုများ။ အာရုံကြောဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှုတစ်ခုသည် တုံ့ပြန်မှုများ၊ အာရုံခံစားမှုများနှင့် အာရုံကြောအချက်ပြမှုများကို တိုင်းတာပါသည်။ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုပေးသူများသည် အာရုံကြောပျက်စီးမှု၏ အဆင့် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စကေးကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

သင့်ကလေးသည် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်းနှင့် ကုသမှုအစီအစဉ်များတွင် ကူညီရန်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံးပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်လည်း တွေ့ဆုံရနိုင်ပါသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံးပညာရှင်တစ်ဦးသည် အောက်ပါတို့ကို ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်-

• ကြွက်သားသန်မာမှု
• လှုပ်ရှားနိုင်သည့် အကွာအဝေး
• ခြေထောက်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်များ၏ အနေအထား သို့မဟုတ် ဖြောင့်တန်းမှု
• ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်း
• ခြေထောက်အနေအထားကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် ဖိနပ်မပါဘဲ လမ်းလျှောက်ခြင်း
• အထိအတွေ့နှင့် တုန်ခါမှုတို့ကို ခံစားနိုင်စွမ်း
• အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်ခြင်း

သင့်ကလေး၏ စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့သည် သွေးစစ်ဆေးမှုများ၊ အာရုံကြောမကြီးအရည် စစ်ဆေးမှုများနှင့် MRI သို့မဟုတ် CT စကင်န်စစ်ဆေးခြင်းကဲ့သို့သော ပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုများကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းကို ကုသမှု

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းကို ပျောက်ကင်းအောင် ကုသ၍ မရနိုင်ပါ။ သို့သော်လည်း သင်သည် ၎င်းကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါသည်။ သင့်ကလေး၏ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့သည် ရောဂါလက္ခဏာများ ပိုမိုဆိုးရွားလာခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် သင်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။

အကယ်၍ သင့်ကလေးတွင် ဆေးဝါးများကြောင့်ဖြစ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းရှိပါက အာရုံကြောပျက်စီးမှုဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှော့ချရန်အတွက် စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့သည် ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်နိုင်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်သည့်အခါတွင် စောင့်ရှောက်မှုပေးသူများသည် အောက်ပါတို့ကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ကြပါသည်-

• ဆေးပမာဏကို ကန့်သတ်ခြင်း
• အနားယူချိန်များကို စီစဉ်ခြင်း
• အာရုံကြောထိခိုက်နိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေသော ဆေးဝါးများပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်း

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရောဂါလက္ခဏာများသည်ကုသမှုပြီးဆုံးပြီးနောက် ပိုမိုကောင်းမွန်လာတတ်ပါသည်။ သို့သော်လည်း ရောဂါလက္ခဏာများသည် လုံးဝပျောက်ကင်းမှု မရှိခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ရောဂါလက္ခဏာအသစ်များသည် နောက်ပိုင်းတွင် ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။ ဤသည်တို့မှာ ကုသမှု၏ နောင်တွင်ဖြစ်ပေါ်မည့် ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပါသည်။

ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူသည် နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန်အတွက် ဆေးဝါးများကို ညွှန်းပေးနိုင်ပါသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံးနှင့် အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာကုထုံးတို့သည် နာကျင်မှု၊ ခံစားချက်ပျောက်ဆုံးခြင်း၊ ကြွက်သားများတောင့်တင်းခြင်း နှင့်/ သို့မဟုတ် အားနည်းခြင်းကဲ့သို့သော ပြဿနာများကို ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။

ကုသမှု အမျိုးအစားများ

ဗျူဟာများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်-

• နာကျင်မှု စီမံခန့်ခွဲခြင်း- သင့်ကလေး၏ စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့သည် အာရုံကြောနာကျင်မှုအတွက် ဆေးဝါးအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုကြည့်နိုင်ပါသည်။ ၎င်းတွင်  စိတ်ကျရောဂါကုဆေး၊ ဂါဘာပင်တင် (gabapentin) ကဲ့သို့သော အတက်ကျဆေးများ နှင့်/ သို့မဟုတ် ဘိန်းပါသည့်ဆေးနှင့် လိုင်ဒိုကိန်း (lidocaine) ကဲ့သို့သော အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။.
• ပြန်လည်ထူထောင်ရေးဆိုင်ရာ ပံ့ပိုးမှု- ၎င်းတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံးနှင့် အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာကုထုံးတို့ ပါဝင်ပါသည်။ ကုသမှုများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်သည်-
  • ခွန်အား၊ လှုပ်ရှားနိုင်သည့် အတိုင်းအတာနှင့် ဖြောင့်တန်းမှုတို့ ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် ပြုလုပ်ရသည့် လေ့ကျင့်ခန်းများ
  • လမ်းလျှောက်ရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေမည့် အထောက်အကူပစ္စည်းများဖြစ်သည့် လမ်းလျှောက်တုတ်၊ ချိုင်းထောက် သို့မဟုတ် တောင်ဝှေး
  • အဆစ်အမြစ်များ တည့်မတ်စေရန်နှင့် လှုပ်ရှားမှုတိုးတက်စေရန်အတွက် ခြေဖဝါးခွက် သို့မဟုတ် ခြေချင်းဝတ် အထောက်အကူပစ္စည်းများကဲ့သို့ အထောက်အကူပစ္စည်းများ
  • နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ကူညီပေးရန်အတွက် အထောက်အကူပြုပစ္စည်းများ။ ၎င်းတွင် စာရေးသားခြင်း၊ အဝတ်အစားကြယ်သီးဖြုတ်တပ်ခြင်း သို့မဟုတ် သွားတိုက်ခြင်းတွင် အထောက်အကူပြုပေးသည့် ကိရိယာများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
  • အိမ်တွင်းလေ့ကျင့်ခန်းများနှင့် မိသားစု ပညာရေး 
• ပေါင်းစပ်ဆေးပညာ- လူနာများသည် နှိပ်ခြင်း၊ အပ်စိုက်ကုသခြင်း၊ ဇီဝဆိုင်ရာတုံ့ပြန်ချက်၊ ယောဂကျင့်ခြင်းနှင့် အခြားအပန်းဖြေခြင်းနည်းစနစ်များကဲ့သို့သော စိတ်-ခန္ဓာကိုယ်ကုထုံးများထံမှ အကူအညီရရှိနိုင်ပါသည်။  ကုထုံးအသစ်တစ်ခုခုကို စမ်း၍အသုံးမပြုမီ ၎င်းသည်ဘေးကင်းကြောင်း သေချာစေရန်အတွက် စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပါ။
• မူးဝေခြင်းကို ကုသမှု- တစ်ခါတစ်ရံတွင် ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းခံစားရသူများသည် မတ်တပ်ရပ်သည့်အခါတွင် မူးဝေခြင်းကို ခံစားရနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် အများအားဖြင့် သွေးပေါင်ချိန် ခဏတာ ရုတ်တရက်ကျဆင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်လေ့ရှိပါသည်။ ကုသမှုများတွင် တဖြည်းဖြည်း မတ်မတ်ထိုင်ခြင်း၊ ရေဓာတ်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်းနှင့် ဆေးဝါးများ သောက်သုံးခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ လူနာသည် သတိလစ်သွားပါက ပက်လက်လှဲနေပြီး ခြေထောက်များကို မြှင့်ထားပါ။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် အမြန်သတိပြန်ရသင့်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်း၏ ရောဂါကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းကို ခံစားနေရသူအများစုတွင် ရောဂါလက္ခဏာများ ပျောက်ကင်းသွားပြီး ကြွက်သားအားနည်းခြင်းသည် သက်သာလာတတ်ပါသည်။ မသန်စွမ်းအောင် ဖြစ်စေနိုင်သော ကြွက်သားအားနည်းခြင်းသည် ရှားပါးပါသည်။

ကြွက်သားအားနည်းခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်းတွင် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် အဆစ်အမြစ်များ တည့်မတ်မှုအားနည်းခြင်းတို့သည် ရေရှည်ကျန်းမာရေးပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဒူးများ၊ တင်ပါးဆုံရိုးများနှင့် ကျောရိုးတို့သည် ပျက်စီးလာနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် နာကျင်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်မှုဆုံးရှုံးခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေပါသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် လဲကျနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းသည် မကြာခဏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှု နည်းပါးခြင်းကို ဖြစ်စေပါသည်။ ၎င်းသည် အခြားကျန်းမာရေးပြဿနာများကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည် သို့မဟုတ် ပိုဆိုးစေနိုင်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အစွန်အဖျားပိုင်း အာရုံကြောထိခိုက်ခြင်းကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် သင့်ကလေး၏ ဘဝအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးမည် ဖြစ်ပါသည်။ သင့်စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ပါ။ သင့်စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့နှင့် နောက်ဆက်တွဲချိန်းဆိုမှုများကို ပြသပါ။

လူနာများနှင့် မိသားစုများအတွက် အကြံပေးချက်များ

• အထောက်အပံ့ပေးနိုင်သော်လည်း အရမ်းမကျပ်လွန်းသည့် ဖိနပ်များကို ဝတ်ဆင်ပါ- ရာဘာဖိနပ်အောက်ခံများကို ရှာဖွေပါ။ အလွယ် ချော်လဲခြင်း သို့မဟုတ် လဲကျခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သော ဖိနပ်များကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။ ခြေထောက်ကျခြင်းရှိပါက ဖိနပ်မပါဘဲ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။
• သင်၏ စောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့မှ ညွှန်ကြားထားသည့်အတိုင်း ခြေထောက်အကာပြားများ သို့မဟုတ် ခြေထောက်အကူများကဲ့သို့သော ကိရိယာများကို အသုံးပြုပါ- ဤကိရိယာများသည် ကလေးများအား လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ရန်နှင့် လွတ်လပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။ ကိရိယာများသည် လမ်းလျှောက်ရာတွင် အထောက်အကူပြုပေးနိုင်ပြီး ချော်လဲကျခြင်းကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။ ကလေးများသည် အစပိုင်းတွင် ကိရိယာများကို အသုံးပြုရန် ငြင်းဆန်နိုင်ပါသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ပို၍ပုံမှန်အတိုင်း လှုပ်ရှားကစားနိုင်ပါလိမ့်မည်။ အနာများ သို့မဟုတ် အရည်ကြည်ဖုများကို မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် အံဝင်မှု ရှိ၊ မရှိကို ပုံမှန်စစ်ဆေးပါ။
• လက်နှင့် ခြေထောက်များကို ဒဏ်ရာမရရှိအောင် ကာကွယ်ပါ- အာရုံခံစားမှုဆုံးရှုံးခြင်းသည် ပြတ်ရှခြင်း သို့မဟုတ် အပူလောင်ခြင်းတို့ကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ အရည်ကြည်ဖုများ၊ ခြစ်ရာများနှင့် ပြတ်ရှဒဏ်ရာများ ရှိ၊ မရှိကို ပုံမှန်စစ်ဆေးပါ။ ခြေဗလာဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။
• လက်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် ရေမချိုးခြင်းမပြုလုပ်မီ ရေအပူချိန်ကို စစ်ဆေးပါ- အာရုံခံစားမှု ဆုံးရှုံးခြင်းသည် ရေအလွန်ပူသည့်အခါတွင် အပူလောင်ခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေကို တိုးမြင့်စေနိုင်ပါသည်။
• ပူပြင်းသောရာသီဥတုတွင် ပြဿနာများကို သတိပြုပါ- လူနာအချို့သည် အပူဒဏ်တွင် ရောဂါလက္ခဏာများကို ပိုမိုခံစားရနိုင်ပါသည် သို့မဟုတ် ချွေးထွက်ခြင်း လျော့နည်းသွားနိုင်ပါသည်။
• ခလုတ်တိုက်ခြင်းနှင့် ချော်လဲခြင်းတို့ကို လျှော့ချရန်အတွက် အလင်းရောင်မှိန်သည့် နေရာများနှင့် မျက်နှာပြင်မညီသည့် နေရာများတွင် သတိထားပါ-  ၎င်းတွင် လှေကား၊ တံခါးဝများ၊ ကော်ဇောများ သို့မဟုတ် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကြိုးများရှိသည့် နေရာများ ပါဝင်ပါသည်။

ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများ