Przejdź do głównej zawartości

Ostra białaczka szpikowa (AML)

(określana również jako ostra białaczka szpikowa i ostra białaczka nielimfoblastyczna)

Czym jest ostra białaczka szpikowa (ang. acute myeloid lekemia, AML) u dzieci?

Ostra białaczka szpikowa (AML) jest nowotworem krwi i szpiku kostnego..

W przypadku białaczki komórki nowotworowe namnażają się w szybkim tempie w szpiku kostnym. Kiedy tak się dzieje, zdrowe krwinki nie są w stanie prawidłowo wykonywać swoich zadań. Komórki nowotworowe są niedojrzałą formą krwinek białych, które określa się jako blasty.

AML dotyczy komórek krwi zwanych komórkami macierzystymi szpiku. Szpikowa komórka macierzysta przekształca się w postać dojrzałą komórki należącą do jednego z trzech rodzajów komórek krwi:

  • krwinek czerwonych;
  • krwinek białych zwanych granulocytami;
  • płytek krwi.

AML jest drugim po ostrej białaczce limfoblastycznej (ALL) najczęściej spotykanym rodzajem białaczki wieku dziecięcego.

Każdego roku w Stanach Zjednoczonych AML diagnozuje się u około 500 dzieci. Pediatryczna AML występuje najczęściej u niemowląt i małych dzieci poniżej 2. roku życia oraz u nastolatków.

Leczenie może obejmować chemioterapię i przeszczep komórek macierzystych (przeszczep szpiku kostnego).

Ogólny wskaźnik przeżywalności dzieci z AML wynosi około 70% w Stanach Zjednoczonych. Jednak każdy przypadek jest inny. Szczegółowe informacje na temat przypadku Twojego dziecka przekaże lekarz, który się nim opiekuje.

Podstawowe informacje na temat krwi

Dowiedz się więcej na temat białaczki i przyczyn powstawania chłoniaków, a także metod leczenia i działań niepożądanych.

Poznaj podstawowe informacje na temat krwi

Obraz mikroskopowy przedstawiający prawidłowy szpik kostny

Ten obraz przedstawia widziany pod mikroskopem prawidłowy (zdrowy) szpik kostny.

Obraz mikroskopowy przedstawiający szpik kostny pacjenta z ostrą białaczką szpikową

Obraz przedstawia wygląd szpiku kostnego dziecka z ostrą białaczką szpikową pod mikroskopem.

Objawy ostrej białaczki szpikowej

Objawy przedmiotowe i podmiotowe AML mogą być następujące:

  • gorączka;
  • zmęczenie;
  • zakażenia;
  • podatność na siniaki i tendencja do krwawienia;
  • częste krwotoki z nosa;
  • ból kości lub stawów;
  • ból lub uczucie pełności poniżej klatki piersiowej;
  • powiększone węzły chłonne;
  • utrata apetytu.

Czynniki ryzyka zachorowania na AML

Czynniki ryzyka zachorowania na AML u dzieci obejmują:

  • białaczkę u rodzeństwa, zwłaszcza u bliźniaka;
  • przebyte w przeszłości leczenie metodą chemioterapii lub radioterapii;
  • zespół mielodysplastyczny.

Osoby z niektórymi dziedzicznymi zaburzeniami mogą zachorować na AML. Zaliczają się do nich:

  • niedokrwistość aplastyczna;
  • niedokrwistość Diamonda-Blackfana;
  • małopłytkowość rodzinna;
  • niedokrwistość Fanconiego;
  • zespół Li-Fraumeni;
  • zespoły upośledzenia mechanizmów naprawy DNA;
  • zespół MonoMAC;
  • zespół Rothmunda-Thomsona;
  • zespół Shwachmana-Diamonda.

Diagnoza ostrej białaczki szpikowej 

Podczas badania fizykalnego i wywiadu lekarz sprawdzi ogólny stan zdrowia pacjenta. Lekarz:

  • zwróci uwagę na objawy przedmiotowe choroby, takie jak guzki lub inne nieprawidłowości;
  • zbada oczy, jamę ustną, skórę oraz uszy;
  • zbada brzuch pacjenta pod kątem objawów powiększenia śledziony, wątroby i węzłów chłonnych;
  • zbada jądra u chłopców;
  • zapyta o wywiad osobisty i rodzinny dziecka. Ma to na celu sprawdzenie, czy pacjent jest obciążony chorobami lub zaburzeniami dziedzicznymi, które zwiększają ryzyko zachorowania na nowotwór.

Badania diagnostyczne AML u dzieci obejmują również:

Badania mające na celu identyfikację podtypu nowotworu

W przypadku wykrycia nowotworu lekarze przeprowadzą dodatkowe badania w celu określenia podtypu nowotworu. Badania te mają na celu wykrycie markerów nowotworowych, zmian w chromosomach oraz pewnych genów i białek.

Rodzaje ostrej białaczki szpikowej u dzieci

AML dzieli się na kilka podtypów. Znajomość podtypu pozwala lekarzom sklasyfikować przypadki AML jako niskiego lub wysokiego ryzyka. Pomaga im to wybrać najlepszą metodę leczenia.

Leczenie oparte na kategorii ryzyka nazywane jest terapią dostosowaną do ryzyka. Osiągnięto dzięki niemu wzrost wskaźników przeżywalności nowotworów.

Pacjenci z nowotworami wysokiego ryzyka mogą otrzymać najbardziej agresywną terapię. Pacjenci z przypadkami niskiego ryzyka mogą otrzymać leczenie o mniejszej intensywności, które powoduje mniej działań niepożądanych.

Aby dowiedzieć się więcej na temat podtypów AML, należy zwrócić się do lekarza dziecka.

Leczenie ostrej białaczki szpikowej 

Leczenie zależy od rodzaju AML. Trzy postacie AML są leczone inaczej niż pozostałe postacie AML. Są to:

  • ostra białaczka promielocytowa (APL);
  • AML u dzieci z zespołem Downa;
  • AML z mutacją FLT3.

Chemioterapia jest najczęstszą metodą leczenia AML. Przeszczep komórek macierzystych (zwany również przeszczepem szpiku kostnego lub przeszczepem komórek krwiotwórczych) może również być rozwiązaniem.

Rokowanie w przypadku ostrej białaczki szpikowej

Wskaźnik przeżywalności 5-letniej dla AML u dzieci wynosi około 70% w Stanach Zjednoczonych.

U około 90% dzieci z AML nie stwierdza się obecności komórek nowotworowych we krwi po początkowym leczeniu. U około 30% dzieci nowotwór powraca (nawrót) lub choroba nie reaguje na leczenie (oporność).

Wsparcie dla pacjentów z ostrą białaczką szpikową

U niektórych pacjentów leczonych z powodu AML mogą wystąpić opóźnione skutki. Są to problemy zdrowotne, które pojawiają się wiele miesięcy lub lat po zakończeniu leczenia.

Po zakończeniu leczenia onkologicznego pacjenci powinni podlegać dalszej kontroli prowadzonej przez zespół medyczny w ośrodku, w którym odbyło się leczenie, i/lub przez lokalnego lekarza pierwszego kontaktu. Późne skutki często można leczyć. Czasami można im zapobiec.

Różne metody leczenia wiążą się z różnymi opóźnionymi skutkami. Nie u wszystkich pacjentów takie opóźnione skutki wystąpią. Pacjenci leczeni w dokładnie taki sam sposób mogą doświadczać różnych opóźnionych skutków.

Pacjenci z AML są narażeni na ryzyko wystąpienia:

Pacjenci po przeszczepie komórek macierzystych mogą być narażeni na pewne późne skutki.

Pytania do zespołu opiekującego się pacjentem

  • Jakie możliwości leczenia są dla nas dostępne?
  • Jakie są możliwe działania niepożądane każdej z metod leczenia?
  • Jakie kroki można podjąć w celu złagodzenia działań niepożądanych?
  • Czy moje dziecko będzie musiało zostać w szpitalu na czas leczenia?
  • Gdzie znajdują się ośrodki, które mogą się podjąć leczenia? Czy jakieś ośrodki znajdują się blisko naszego miejsca zamieszkania, czy będziemy musieli dojeżdżać gdzieś dalej?
  • Czy leczenie może wpłynąć na płodność mojego dziecka w przyszłości? Jakie są możliwości zachowania płodności?

Najważniejsze informacje na temat ostrej białaczki szpikowej

  • Ostra białaczka szpikowa (AML) jest nowotworem krwi i szpiku kostnego..
  • Do zdiagnozowania AML zwykle wymagane jest wykonanie badania szpiku kostnego.
  • Chemioterapia jest najczęstszą metodą leczenia AML. Opcją może być również przeszczep komórek macierzystych.
  • Wskaźnik przeżywalności 5-letniej dla AML u dzieci wynosi około 70% w Stanach Zjednoczonych.
  • Po zakończeniu leczenia onkologicznego pacjenci powinni podlegać dalszej kontroli prowadzonej przez zespół medyczny w ośrodku, w którym odbyło się leczenie, i/lub przez lokalnego lekarza pierwszego kontaktu.


Data aktualizacji: sierpień 2023 r.

Powiązane treści