Wyściółczak to nowotwór mózgu i rdzenia kręgowego. Każdego roku w Stanach Zjednoczonych wyściółczaka diagnozuje się u około 200 dzieci.
Wyściółczaki występują najczęściej u dzieci poniżej 5 roku życia. Jednak guzy te mogą pojawić się w każdym wieku. W rzadkich przypadkach mogą rozprzestrzeniać się poprzez płyn mózgowo-rdzeniowy (CSF). Płyn ten otacza i chroni mózg oraz rdzeń kręgowy.
Wyściółczaki rozwijają się z komórek wyściełających wypełnione płynem komory mózgowe i kanał centralny rdzenia kręgowego.
U dzieci około 75% wyściółczaków znajduje się w tylnej jamie mózgu. Ta przestrzeń w pobliżu podstawy czaszki zawiera móżdżek i pień mózgu. Jednak wyściółczaki mogą również powstawać w innych obszarach ośrodkowego układu nerwowego (OUN).
To, które części OUN są zajęte, zależy od lokalizacji guza. Należą do nich:
Wiele wyściółczaków powstaje w czwartej komorze w tylnej jamie czaszki. Nowotwory te najczęściej atakują pień mózgu i móżdżek.
Leczenie wyściółczaka obejmuje następujące metody:
Wskaźnik przeżywalności w przypadku wyściółczaka u dzieci wynosi 50–70% (5–7 na 10). Rokowanie zależy od:
Lekarze zdobywają coraz większą wiedzę na temat biologii i cech molekularnych wyściółczaka. Te szczegóły mogą pomóc w przewidywaniu, jak guz może reagować na leczenie. Wyściółczak ma wiele podtypów molekularnych o różnych cechach klinicznych.
Wyściółczak może powrócić po leczeniu. Dzieci często wymagają długotrwałej opieki w celu monitorowania tego stanu.
Objawy przedmiotowe i podmiotowe u dzieci zależą od kilku czynników. Należą do nich rozmiar i lokalizacja guza oraz wiek i etap rozwoju dziecka.
Objawy wyściółczaka mogą obejmować:
W miarę wzrostu guz może blokować normalny przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego. Powoduje to gromadzenie się płynu w mózgu, znane jako wodogłowie. Płyn ten zwiększa ciśnienie w mózgu. Wiele objawów wyściółczaka wynika z wodogłowia.
Czasami wyściółczak może blokować normalny przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR). Wodogłowie występuje, gdy w komorach gromadzi się zbyt dużo płynu mózgowo-rdzeniowego.
Większość wyściółczaków występuje u niemowląt i dzieci poniżej 5. roku życia.
Niektóre zmiany w genach i chromosomach komórek nowotworowych są związane z wyściółczakiem. Zazwyczaj nie są one dziedziczone od rodziców. W większości przypadków nie wiadomo, dlaczego dochodzi do tych zmian genetycznych.
Niektóre dzieci mogą być bardziej narażone na wyściółczaka z powodu nerwiakowłókniakowatości typu 2 (NF2). Ta rzadka choroba jest dziedziczna.
Wiele wyściółczaków powstaje w czwartej komorze w okolicy tylnego dołu czaszki. Nowotwory w tym miejscu najczęściej atakują pień mózgu i móżdżek.
Badania w celu zdiagnozowania wyściółczaka obejmują:
Wyściółczaki mogą mieć różne nazwy w zależności od:
Ponieważ istnieją różne rodzaje wyściółczaków, guz występujący u Twojego dziecka wymaga badań molekularnych w celu postawienia precyzyjnej diagnozy.
Typowe rodzaje wyściółczaków u dzieci to:
Badania molekularne guza Twojego dziecka mają kluczowe znaczenie. Pomogą one lekarzowi opracować najlepszy plan leczenia dla dziecka.
Leczenie wyściółczaka zazwyczaj obejmuje zabieg chirurgiczny, a następnie radioterapię. Niektórzy pacjenci mogą również otrzymać chemioterapię.
Leczenie zależy od:
Podejścia do leczenia oparte na ryzyku klasyfikują pacjentów na podstawie cech guza i przewidywanych wyników. Lekarze biorą pod uwagę:
Niektóre dzieci z wodogłowiem spowodowanym wyściółczakiem mogą mieć zewnętrzne dreny lub zastawki wprowadzone do mózgu, aby zapobiec gromadzeniu się płynu mózgowo-rdzeniowego.
Zastawka to niewielka rurka, która odprowadza płyn mózgowo-rdzeniowy, zapobiegając jego gromadzeniu się.
Ogólny wskaźnik przeżywalności 10-letniej dla wyściółczaka u dzieci wynosi około 50–70% w Stanach Zjednoczonych.
Czynniki wpływające na szanse wyleczenia obejmują:
Dzieci z niektórymi typami wyściółczaka mają zazwyczaj większe szanse na długotrwałe przeżycie. Mogą jednak wystąpić późne wznowy lub nawrót (po upływie ponad 5 lat).
Wyściółczak jest trudny do wyleczenia bez skutecznej operacji usunięcia guza. Jeśli cały guz nie zostanie usunięty podczas zabiegu chirurgicznego lub dojdzie do nawrotu wyściółczaka, długoterminowe rokowania są zazwyczaj złe.
Rokowanie w przypadku wyściółczaka zależy od wielu czynników. Każdy przypadek jest inny. Zawsze należy omówić przypadek dziecka z zespołem, który się nim opiekuje.
"Jeśli potrzebujesz, poświęć czas na autorefleksję. Zawsze jednak dostrzegaj światełko w tunelu. Żyj dniem dzisiejszym. Staraj się jak najlepiej, aby dotrwać do następnego dnia i zachowaj pozytywne nastawienie."
Opieka paliatywna i usługi wsparcia, takie jak rehabilitacja, pomoc psychologiczna i pomoc społeczna, mogą pomóc pacjentom z wyściółczakiem i ich rodzinom w radzeniu sobie z objawami, poprawie jakości życia i podejmowaniu decyzji dotyczących opieki. Dzięki rozmowie z zespołem opiekującym się pacjentem dowiesz się, jakich problemów możesz się spodziewać i jak sobie z nimi radzić.
Pacjenci wymagają stałej opieki kontrolnej, badań laboratoryjnych oraz rutynowych badań obrazowych w celu monitorowania nawrotów choroby i innych problemów zdrowotnych. Zespół opieki ustali harmonogram w oparciu o rodzaj guza, reakcję na leczenie i indywidualne potrzeby pacjenta.
Ogólny harmonogram obserwacji dla osób, które przeżyły wyściółczaka:
Osoby, które pokonały chorobę, są narażone na następujące problemy:
Problemy te mogą być spowodowane przez nowotwór lub mogą być długotrwałymi lub opóźnionymi skutkami związanymi z leczeniem. Ważne są regularne badania kontrolne oraz badania przesiewowe przeprowadzane przez lekarza pierwszego kontaktu w celu wykrycia problemów zdrowotnych, które mogą pojawić się wiele lat po zakończeniu leczenia.
—
Data aktualizacji: sierpień 2024 r.
Rezonans magnetyczny (MRI) to rodzaj badania obrazowego, które pozwala uzyskać szczegółowe obrazy wnętrza ciała. Dowiedz się, czego możesz się spodziewać podczas badania MRI.
Pediatryczna opieka paliatywna to podejście do opieki nad dziećmi cierpiącymi na poważne choroby. Dowiedz się, jak zespół opieki paliatywnej dla dzieci może pomóc.