Przełom aplastyczny występuje, gdy szpik kostny nagle przestaje wytwarzać krwinki czerwone,Kiedy organizm nie jest w stanie wytworzyć nowych czerwonych krwinek, nie może zastąpić komórek, które ulegają rozpadowi. Liczba czerwonych krwinek może spaść do bardzo niskiego poziomu. Może to prowadzić do ciężkiej niedokrwistości.
Niedokrwistość aplastyczna może powodować ciężką niedokrwistość lub bardzo niską liczbę czerwonych krwinek.
Przełom aplastyczny dotyka głównie osoby z niedokrwistością sierpowatokrwinkową, dziedziczną sferocytozą lub innymi podobnymi chorobami krwi, w których czerwone krwinki są niszczone szybciej (niedokrwistość hemolityczna). U dzieci z niedokrwistością sierpowatokrwinkową i innymi niedokrwistościami hemolitycznymi przełom aplastyczny jest zwykle wywoływany przez zakażenie parwowirusem.
Przełom aplastyczny może powodować ciężką niedokrwistość u dzieci z niedokrwistością sierpowatokrwinkową i innymi rodzajami niedokrwistości hemolitycznej. Może on zagrażać życiu, jeśli natychmiast nie zostanie wprowadzone leczenie.
Objawy przedmiotowe i podmiotowe przełomu aplastycznego są następujące:
Bez leczenia objawy u dziecka będą się prawdopodobnie pogarszać z każdym dniem, zamiast ustępować.
Przełom aplastyczny jest często wywoływany przez zakażenie. Jedną z najczęstszych przyczyn jest zakażenie ludzkim parwowirusem B19, czyli "rumień zakaźny lub tzw. piąta choroba." Wirus ten powoduje, że szpik kostny przestaje wytwarzać nowe czerwone krwinki na 7–10 dni.
Kryzys aplastyczny nie stanowi problemu dla większości osób, ponieważ zdrowe czerwone krwinki utrzymują się przez 90–120 dni. U osób z niedokrwistością sierpowatokrwinkową lub innymi niedokrwistościami hemolitycznymi czerwone krwinki łatwiej ulegają rozpadowi. Czerwone krwinki sierpowate mogą przetrwać tylko 7–20 dni. Jeśli dziecko nagle przestanie wytwarzać nowe czerwone krwinki, w ciągu 1–2 tygodni od zakażenia może rozwinąć się ciężka niedokrwistość.
Po przebyciu parwowirusa dziecko rzadko choruje na niego ponownie. Rzadko zdarza się, aby przełom aplastyczny wystąpił więcej niż raz.
Przełom aplastyczny jest diagnozowany na podstawie wywiadu lekarskiego dziecka, badania fizykalnego i badań laboratoryjnych. Badania laboratoryjne mogą obejmować:
W badaniu morfologii krwi ocenie poddaje się następujące elementy:
Czerwone krwinki u osób z niedokrwistością sierpowatokrwinkową lub innymi niedokrwistościami hemolitycznymi nie utrzymują się w organizmie tak długo, jak normalne czerwone krwinki. W rezultacie poziom hemoglobiny może spaść do niebezpiecznie niskiego poziomu podczas kryzysu aplastycznego.
Liczba retikulocytów mierzy liczbę młodych czerwonych krwinek w organizmie dziecka. Retikulocyty to nowe czerwone krwinki, które powstają w szpiku kostnym. Zwykle komórki te pozostają w szpiku kostnym, dopóki nie osiągną dojrzałości. Następnie opuszczają one szpik kostny i trafiają do krwiobiegu.
Osoba cierpiąca na niedokrwistość sierpowatokrwinkową lub niedokrwistość hemolityczną ma zazwyczaj wysoką liczbę retikulocytów. Jednak podczas kryzysu aplastycznego liczba retikulocytów może spaść nawet do zera.
Znajomość wyników morfologii krwi i liczby retikulocytów Twojego dziecka pozwala zespołowi, który się nim opiekuje, ocenić stopień zaawansowania niedokrwistości. Pomaga to w planowaniu leczenia. Wyniki te mogą być sprawdzane codziennie podczas przełomu aplastycznego w celu monitorowania stanu zdrowia dziecka.
W celu zdiagnozowania aktywnego zakażenia parwowirusem można wykonać badania krwi.
Jeśli u dziecka wystąpią objawy przełomu aplastycznego, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Leczenie przełomu aplastycznego może wymagać pobytu w szpitalu w celu przeprowadzenia zabiegów i badań kontrolnych.
Dziecko może potrzebować transfuzji krwi, jeśli ma ciężką niedokrwistość. Podczas transfuzji otrzyma czerwone krwinki od dawcy. Transfuzja czerwonych krwinek zwiększy poziom czerwonych krwinek i hemoglobiny. Zwiększa to zdolność krwi do transportu tlenu do czasu, aż szpik kostny będzie w stanie ponownie wytworzyć nowe czerwone krwinki.
Jeśli Twoje dziecko ma przełom aplastyczny spowodowany zakażeniem parwowirusem B19, podczas leczenia zostanie poddane izolacji. Oznacza to pobyt w pokoju z dala od innych pacjentów. Osoby wchodzące do pokoju dziecka muszą nosić maskę i fartuch. Jest to konieczne, ponieważ parwowirus B19 może przenosić się między ludźmi. Dla większości osób nie stanowi on zagrożenia, ale może powodować problemy u osób cierpiących na niedokrwistość sierpowatokrwinkową, inne rodzaje niedokrwistości hemolitycznej, a także u kobiet w ciąży i nienarodzonych dzieci.
Jeśli uważasz, że Twoje dziecko przechodzi kryzys aplastyczny, skontaktuj się z zespołem opiekującym się dzieckiem. Twoje dziecko wymaga leczenia, aby uniknąć poważnych problemów zdrowotnych, w tym śmierci.
Natychmiast zabierz dziecko na pogotowie, jeśli ma którekolwiek z tych objawów:
Jeśli zauważysz te objawy, natychmiast porozmawiaj z lekarzem opiekującym się dzieckiem. Udaj się na pogotowie lub natychmiast wezwij pogotowie ratunkowe.
Niedokrwistość aplastyczna jest często spowodowana zakażeniem parwowirusem B19. Wirus ten jest bardzo powszechny i łatwo się rozprzestrzenia.
Jeśli Twoje dziecko cierpi na niedokrwistość sierpowatokrwinkową lub podobną chorobę krwi, podejmij kroki, aby zapobiegać zakażeniom. Poinformuj zespół opiekujący się dzieckiem, jeśli ktoś z Twojej rodziny mógł mieć kontakt z osobą zakażoną parwowirusem lub piątą chorobą.
Kobiety w ciąży powinny również unikać kontaktu z dziećmi z piątą chorobą lub przełomem aplastycznym. Jeśli kobieta w ciąży przebywała w pobliżu osoby z parwowirusem, powinna natychmiast poinformować o tym swojego lekarza. Wirus może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku.
Ogólne środki zapobiegające rozprzestrzenianiu się zarazków i infekcji obejmują:
–
Data aktualizacji: Sierpień 2024 r.
Dzieci chorujące na ciężkie choroby są bardziej podatne na zakażenia. Dowiedz się więcej, w jaki sposób chronić dziecko.
Niedokrwistość aplastyczna występuje, gdy szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby nowych komórek krwi. Dowiedz się więcej o objawach, diagnostyce i leczeniu niedokrwistości aplastycznej u dzieci.