Menu Zamknij

Zakładanie wkłucia dożylnego

Czym jest cewnik dożylny?

Wkłucie dożylne oznacza wprowadzenie cewnika do wnętrza żyły. Cewnik ten ma postać niewielkiej rurki nazywanej potocznie wenflonem.Wprowadza się go do żyły. Wielkością cewnik dożylny przypomina cienką rurkę do napojów lub mieszadełko do kawy.

Wkłucie dożylne może zostać założone z różnych powodów. Takie wkłucie może służyć do dostarczania do organizmu płynów, leków i/lub składników odżywczych. Wkłucie dożylne może również służyć do pobierania próbek krwi do badań laboratoryjnych. Wkłucie dożylne może zmniejszyć liczbę wkłuć igły potrzebnych do leczenia dożylnego lub pobierania próbek krwi.

Po założeniu wkłucia dożylnego wenflon może pozostawać w ciele pacjenta przez 3–4 dni. Pacjentom wymagającym chemioterapii lub innych procedur, w których wkłucie dożylne jest wykorzystywane przez dłuższy czas, często zakłada się przyrządy zapewniające dojście centralne do żyły. Konstrukcja tych przyrządów pozwala na pozostawienie ich w ciele na dłużej niż kilka dni. Niemniej jednak nawet u pacjentów z tego rodzaju przyrządami może być konieczne założenie wkłucia dożylnego w celu podania niektórych rodzajów płynów. Założenie wkłucia dożylnego jest na przykład wymagane w celu podania środka kontrastowego w ramach diagnostycznych badań obrazowych, takich jak badania rentgenowskie, tomografia komputerowa (TK) i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI).

Przygotowanie do założenia wkłucia dożylnego

Wkłucie dożylne zakłada się przy użyciu niewielkiej igły. Po założeniu wkłucia dożylnego igła jest usuwana.

Ponieważ zakładanie wkłucia dożylnego wymaga użycia igły, dziecko poczuje pewien ból. Lek, taki jak lidokaina, może zostać użyty do znieczulenia skóry w tym miejscu. Mimo znieczulenia dziecko może odczuwać ucisk przy wprowadzaniu igły przez skórę. Nie powinno jednak czuć bólu.

Zakładanie wkłucia dożylnego

Personel pielęgniarski zakłada opaskę uciskową i uciska dłoń w celu znalezienia najlepszej żyły do wkłucia. Następnie oczyszcza miejsce, w którym zostanie założone wkłucie dożylne.

Personel pielęgniarski zakłada opaskę uciskową i uciska dłoń w celu znalezienia najlepszej żyły do wkłucia. Następnie oczyszcza miejsce, w którym zostanie założone wkłucie dożylne.

Jeden z członków personelu medycznego przytrzymuje rękę pacjenta, podczas gdy pielęgniarka/pielęgniarz wprowadza igłę do żyły w jego dłoni.

Jeden z członków personelu medycznego przytrzymuje rękę pacjenta, podczas gdy pielęgniarka/pielęgniarz wprowadza igłę do żyły w jego dłoni.

Igła jest połączona z wkłuciem dożylnym. Po założeniu wkłucia dożylnego personel pielęgniarski wysuwa igłę.

Igła jest połączona z wkłuciem dożylnym. Po założeniu wkłucia dożylnego personel pielęgniarski wysuwa igłę.

Wkłucie dożylne zostaje unieruchomione za pomocą plastra. Do zabezpieczenia wkłucia dożylnego może również posłużyć opatrunek lub plastikowa osłona.

Wkłucie dożylne zostaje unieruchomione za pomocą plastra. Do zabezpieczenia wkłucia dożylnego może również posłużyć opatrunek lub plastikowa osłona.

Personel pielęgniarski sprawdza wkłucie dożylne, upewniając się, że jest drożne.

Personel pielęgniarski sprawdza wkłucie dożylne, upewniając się, że jest drożne.

Wkłucie dożylne jest gotowe.

Wkłucie dożylne jest gotowe.

  • Gdy dziecko jest gotowe do zabiegu, pierwszym krokiem personelu pielęgniarskiego jest znalezienie żyły odpowiedniej do założenia wkłucia dożylnego.
  • Zwykle jest to żyła znajdująca się pod powierzchnią skóry na zewnętrznej stronie dłoni lub na wewnętrznej stronie przedramienia na odcinku między nadgarstkiem a łokciem.
  • Na rękę pacjenta może zostać założona opaska uciskowa (szeroki pas z tworzywa sztucznego przypominający gumę) w celu zwiększenia ciśnienia w naczyniach. Opaska uciskowa ułatwia wyczucie żyły. Innym sposobem ułatwiającym znalezienie odpowiedniej żyły jest przyłożenie do skóry ciepłego okładu.
  • Zwykle personel pielęgniarski delikatnie uciska różne miejsca na skórze w celu zidentyfikowania najlepszej żyły do założenia wkłucia.
  • Cały proces zazwyczaj nie trwa długo. Jeśli jednak dziecko jest odwodnione, żyły mogą ulec spłaszczeniu. Spłaszczone żyły nie są odpowiednie do założenia wkłucia dożylnego.
  • Znalezienie dobrej żyły może zająć personelowi pielęgniarskiemu 2–10 minut. Pielęgniarka może sprawdzić obie ręce.
  • W niektórych szpitalach pediatrycznych w celu znalezienia żyły do wkłucia może być wykorzystywana aparatura do obrazowania, np. ultrasonograf.
  • Personel pielęgniarski oczyści wybrane miejsce (zwykle przy użyciu chlorheksydyny lub alkoholu), a następnie poczeka na jego wyschnięcie.
  • Następnym krokiem jest unieruchomienie ręki pacjenta. W tym celu pomocy może udzielić inny członek personelu. Trzymanie ręki w nieruchomej pozycji jest bardzo ważne.
  • Personel pielęgniarski wprowadzi igłę, która jest połączona z wkłuciem dożylnym. Czasami nie udaje się wprowadzić igły do żyły za pierwszym razem i trzeba spróbować ponownie.
  • Po umieszczeniu wenflonu w żyle personel pielęgniarski wysuwa igłę.
  • Wkłucie dożylne zostaje unieruchomione za pomocą plastra. W celu dodatkowego zabezpieczenia na wkłucie może zostać założony opatrunek i/lub plastikowa osłona.
  • Do wkłucia podłącza się złącze.
  • Do wkłucia dożylnego założonego na skórze podłącza się długi dren, który prowadzi do plastikowego worka z lekiem w postaci płynnej lub innym płynem. W celu regulacji tempa przepływu płynu może być stosowana pompa. Przepływ płynu do ciała pacjenta może wywołać wrażenie zimna.

Na tym etapie pacjent jest gotowy do zabiegu lub procedury wymagających dostępu dożylnego. Gdy dostęp dożylny nie będzie już wymagany, wenflon zostanie wyjęty z żyły.

"Po prostu zamykam oczy i biorę głębokie oddechy. Nie skupiam się na igle. Nie patrzę. Nie każę im liczyć. Wydaje mi się, że po pierwszym ukłuciu, można sobie z tym poradzić.

"W ciągu 10 sekund można zrobić wszystko. Myślę w ten sposób, kiedy mam zakładany wenflon. Zakładano mi je już tyle razy, że nie jest to nic wielkiego. Ale po prostu biorę głęboki oddech lub skupiam się na czymś innym. Na przykład chwytam dłoń mamy lub taty i ściskam ją, aby się na tym skupić."

Alice Haughaboo (pacjentka z czerniakiem)

Alice stojąca przed balonami
 

Najważniejsze informacje dotyczące zakładania wkłucia dożylnego

  • Wkłucie dożylne to mała rurka umieszczana w żyle w celu podania płynów, leków lub składników odżywczych lub w celu pobrania krwi.
  • Wkłucie dożylne może pozostawać w ciele pacjenta przez 3–4 dni.
  • Założenie wkłucia dożylnego może być bolesne, ale krem znieczulający lub wyroby takie jak J-TIP® mogą zmniejszyć ten ból. Odwrócenie uwagi, np. muzyką lub filmami, również może pomóc pacjentom poczuć się lepiej.
  • Pielęgniarka zawiązuje opaskę na ramieniu, aby znaleźć żyłę, oczyszcza miejsce wkłucia i wprowadza igłę z rurką dożylną. Następnie igła jest wyjmowana, a wkłucie dożylne przyklejane taśmą w odpowiednim miejscu.
  • Pielęgniarka sprawdza, czy wkłucie dożylne działa, podłącza je do leku lub płynów, a pacjent jest gotowy do leczenia.

—

Internetowa platforma informacyjna Together by St. Jude™️ nie promuje stosowania żadnej marki produktów wymienionych w niniejszym artykule.

—
Data aktualizacji: Czerwiec 2018 r.

Powiązane treści

  • Chemioterapia

    Chemioterapia polega na leczeniu nowotworów za pomocą leków, które działają poprzez zakłócanie procesu podziału komórek. Dowiedz się więcej o chemioterapii i tym, jak przygotować dziecko do jej podjęcia.

  • Badania obrazowe

    Dowiedz się więcej o tym, na czym polegają badania obrazowe i jaką pełnią rolę w leczeniu dziecka.

  • Nowotwory wieku dziecięcego

    Dowiedz się więcej o różnych rodzajach nowotworów u dzieci i młodzieży. Zapoznaj się z wyczerpującymi informacjami, aby lepiej zrozumieć nowotwory pediatryczne.