Cytomegalowirus (CMV) jest powszechnie występującym wirusem, który może dotknąć każdego. W Stanach Zjednoczonych prawie 1 na 3 dzieci w wieku 5 lat i ponad połowa dorosłych w wieku 40 lat jest zakażonych CMV.
Niektóre osoby mają objawy po pierwszym zakażeniu, ale wiele z nich nie ma żadnych objawów. CMV pozostaje w organizmie przez całe życie. Zazwyczaj nie powoduje on żadnych problemów. Jednak jeśli układ odpornościowy jest osłabiony, wirus może ponownie uaktywnić się i wywołać chorobę. Jest to znane jako reaktywacja. Pacjenci po przeszczepie szpiku kostnego (komórek macierzystych) są narażeni na wysokie ryzyko problemów związanych z CMV.
Lekarze mogą monitorować CMV za pomocą badań krwi, jeśli Twoje dziecko ma osłabiony układ odpornościowy.
Większość osób z CMV nie ma żadnych objawów i nie wie, że są nosicielami wirusa. U niektórych osób zakażonych CMV mogą występować następujące objawy:
Niektóre dzieci urodzone z CMV (wrodzonym CMV) mogą wykazywać objawy takie jak żółtaczka, powiększone węzły chłonne, mała głowa, powiększenie wątroby lub wysypka skórna.
Mniej częste objawy CMV to:
CMV czasami atakuje oczy, wątrobę, żołądek lub płuca. Problemy te częściej występują u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym.
Pracownicy służby zdrowia mogą wykonać badanie krwi w celu wykrycia wirusa. Ponieważ większość osób zakażonych wirusem CMV nie ma żadnych objawów, pracownicy służby zdrowia mogą wykryć wirusa jedynie poprzez wykonanie badania.
Jeśli objawy są poważniejsze, zespół opiekujący się dzieckiem może zlecić wykonanie innych badań w celu sprawdzenia stanu płuc lub innych części ciała.
Twoje dziecko nie musi być izolowane (trzymać się z dala od innych osób), jeśli badanie krwi wykaże obecność CMV.
Porozmawiaj z zespołem opiekującym się dzieckiem na temat badania w kierunku CMV.
Większość osób ze zdrowym układem odpornościowym nie ma problemów z CMV. Osoby z grupy podwyższonego ryzyka zachorowania na CMV to:
Twój lekarz może przepisać leki przeciwwirusowe, aby zwalczyć wirusa. Leki stosowane w leczeniu CMV obejmują:
Dzieci z wrodzonym zakażeniem CMV są narażone na opóźnienia rozwojowe i inne długotrwałe problemy zdrowotne. Dzieci te powinny regularnie poddawać się badaniom wzroku i słuchu. Mogą one potrzebować pomocy w zakresie rozwoju umiejętności językowych i komunikacyjnych.
Zespół opiekujący się dzieckiem zdecyduje, jakie leczenie jest potrzebne.
CMV rozprzestrzenia się poprzez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną lub płynami ustrojowymi, takimi jak mocz, ślina, mleko matki, łzy, nasienie i wydzielina z pochwy. Może również rozprzestrzeniać się poprzez transfuzję krwi lub przeszczep organów.
W niektórych przypadkach CMV może przenosić się na dzieci w czasie ciąży, jeśli ich matka ma aktywne zakażenie CMV. Ryzyko powikłań związanych z CMV u niemowląt jest większe, jeśli matka po raz pierwszy zaraziła się CMV w czasie ciąży.
CMV nie rozprzestrzenia się tak łatwo jak niektóre inne zarazki. Jednak jest bardzo powszechny i może rozprzestrzeniać się poprzez bliski kontakt. CMV występuje często w miejscach przebywania małych dzieci, takich jak domy i przedszkola.
Pacjenci po przeszczepach są bardziej narażeni na choroby spowodowane zakażeniem CMV. Zdrowy układ odpornościowy zazwyczaj zapobiega powstawaniu problemów związanych z CMV. Podczas przeszczepu dziecko otrzymuje leczenie immunosupresyjne. Obejmuje ono wysokie dawki chemioterapii i innych leków, które zapobiegają odrzuceniu przeszczepu przez organizm. Leczenie to osłabia układ odpornościowy, przez co organizm nie jest w stanie zwalczać zakażeń. CMV może uaktywnić się i spowodować chorobę płuc, żołądka, oczu, wątroby i innych narządów.
CMV może powodować poważne problemy zdrowotne u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym. Problemy te obejmują niską liczbę krwinek, zapalenie płuc (infekcję płuc) i zapalenie mózgu.
Następujące objawy wymagają natychmiastowej pomocy medycznej:
Należy natychmiast skontaktować się z zespołem opiekującym się dzieckiem, jeśli:
Aby uniknąć rozprzestrzeniania się CMV i innych chorób:
—
Data aktualizacji: lipiec 2025 r.
Dzieci chorujące na ciężkie choroby są bardziej podatne na zakażenia. Dowiedz się więcej, w jaki sposób chronić dziecko.
Ludzki wirus opryszczki typu 6 (HHV-6) jest powszechnym wirusem wywołującym rumień nagły i pozostaje w organizmie przez całe życie. Dowiedz się więcej o zakażeniu HHV-6 i jego reaktywacji.