Kiedy pracownik służby zdrowia podejrzewa zakażenie, musi znać:
Informacje te pomagają lekarzowi wybrać najlepszy plan leczenia. W niektórych przypadkach lekarz może od razu rozpocząć leczenie ukierunkowane na szerokie spektrum drobnoustrojów, nawet przed dokładnym ustaleniem przyczyny zakażenia.
Lekarz zbierze szczegółowy wywiad lekarski i przeprowadzi badanie fizykalne. Lekarz będzie szukał objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby oraz zakażenia. Mogą one obejmować:
Po badaniu fizykalnym lekarz może zlecić badania, aby ustalić, jaki to rodzaj zakażenia i jak wpłynęło ono na organizm dziecka.
Dowiedz się więcej o gorączce i objawach zakażenia.
Aby zdiagnozować zakażenia, pracownicy służby zdrowia wykorzystują połączenie informacji z historii medycznej dziecka, badania fizykalnego, badań laboratoryjnych i innych procedur.
Posiew krwi to badanie mające na celu wykrycie bakterii, grzybów lub innych drobnoustrojów we krwi. Polega on na pobraniu krwi od dziecka i wysłaniu próbki krwi do laboratorium.
Zespół opiekujący się dzieckiem może pobrać od niego próbkę moczu do badania. Posiew moczu i analiza moczu pozwalają wykryć zarazki lub substancje wskazujące na zakażenie lub inne problemy zdrowotne.
Jeśli dziecko ma objawy ze strony układu oddechowego, takie jak kaszel lub katar, członek zespołu opiekującego się dzieckiem może wykonać wymaz z nosogardła. W celu wykonania tego badania sterylny wymaz jest wprowadzany do nozdrza dziecka, wzdłuż dna nosa, do przestrzeni za gardłem (nosogardła). Wymazówkę obraca się w celu pobrania próbki komórek i płynu, a następnie wyciąga.
Jeśli lekarz zauważy objawy zakażenia skóry, może wykonać badanie skóry. biopsja w celu ustalenia przyczyny zakażenia. W ramach zabiegu członek zespołu opiekującego się dzieckiem znieczuli obszar i pobierze fragment tkanki skórnej do badania w laboratorium. Zespół opiekujący się dzieckiem wyjaśni, jak dbać o ranę.
Jeśli rana wykazuje oznaki zakażenia, można wykonać posiew z rany. W celu wykonania badania zespół opiekujący się dzieckiem pobierze próbkę płynu lub tkanki z rany. Próbka ta jest wysyłana do laboratorium w celu przeprowadzenia badania.
Zespół opiekujący się dzieckiem może pobrać próbkę kału do badania mikrobiologicznego lub innych rodzajów badań. Świeżą próbkę kału należy pobrać do czystego pojemnika. Ważne jest, aby próbka nie została zanieczyszczona innymi substancjami, takimi jak mocz lub woda, ani poprzez kontakt z toaletą lub pieluchą. Próbkę kału można również pobrać za pomocą wymazu z odbytnicy. Po pobraniu próbki zostanie ona wysłana do laboratorium.
Jeśli lekarz podejrzewa zakażenie OUN, może zlecić wykonanie punkcji lędźwiowej lub badania obrazowego, takiego jak MRI mózgu.
Czas oczekiwania na wyniki badań zależy od rodzaju badania. Niektóre wyniki badań mogą być gotowe w ciągu kilku godzin. Inne wyniki mogą być gotowe po kilku dniach lub później.
Jeśli w badaniach laboratoryjnych lub testach dziecka wykryto zarazki, lekarz może zlecić wykonanie testu wrażliwości. Badanie to wykaże, czy drobnoustrój może zostać zabity przez antybiotyki, czy też będzie na nie odporny. Badanie to pomaga lekarzowi w wyborze najlepszego sposobu leczenia.
Lekarz poinformuje Cię, kiedy wyniki będą dostępne, i omówi z Tobą możliwości leczenia.
Czasami wszystkie wyniki badań mogą być ujemne pod względem zakażenia. Oznacza to, że laboratorium nie było w stanie zidentyfikować rodzaju drobnoustroju wywołującego objawy. Jeśli nadal istnieje podejrzenie zakażenia, lekarz może zdecydować o rozpoczęciu lub kontynuowaniu leczenia, które jest skuteczne w przypadku większości możliwych przyczyn zakażenia.
—
Data aktualizacji: Wrzesień 2024 r.
Układ odpornościowy stanowi mechanizm obronny organizmu przed infekcjami. Sieć specjalnych komórek, tkanek i narządów współpracuje ze sobą, aby chronić organizm przed różnymi „najeźdźcami” lub zarazkami.
Dzieci chorujące na ciężkie choroby są bardziej podatne na zakażenia. Dowiedz się więcej, w jaki sposób chronić dziecko.